Kakashi x Iruka: Rozdział 3

Szef przestępców kazał im się odsunąć i zaczął walczyć z Kakashi’m. Najpierw rzucił w niego kilkoma kunai’ami, ale Kakashi je wszystkie ominął. Następnie użył stylu ziemi, unosząc grunt pod nogami siwowłosego, aby ten podskoczył i wtedy ponownie go zaatakował kunai’ami. Walka ciągnęła się w nieskończoność. Nagle spod ziemi przede mną wyskoczył jeden ze złodziei i zaatakował mnie. Kakashi rzucił w niego kilkoma shuriken’ami, ale ten ich uniknął. Zacząłem z nim walczyć. Na szczęście mój przeciwnik był wolny, więc łatwo mi było go trafić. W końcu po kilkunastu minutach zadałem mu śmiertelny cios kunaiem. Zaraz po tym napadł na mnie od tyłu drugi.

- Iruka uważaj! Za tobą! – ostrzegł mnie siwowłosy jōnin.

- Wiem! – odkrzyknąłem.

Ten już był lepszy. Był szybszy, ale zadawał trochę mniejsze obrażenia. Za mną wyskoczył jeszcze jeden przestępca. Po chwili zauważyłem, iż walczyć z nim zaczął Ryu. Niestety po chwili już leżał na ziemi, więc musiałem podjąć walkę z oboma złodziejami. Po pewnym czasie wymęczyłem jednego. Zająłem się następnym. Zobaczyłem, że Kakashi w końcu pokonał swojego przeciwnika, używając słynnego chidori. Przyszedł mi z pomocą. Zajęliśmy się resztą bandziorów. Staliśmy chwilę, aby odpocząć, a po chwili białowłosy mierzył pięścią w moją stronę... „Ominął mnie” pomyślałem z ulgą, gdy zauważyłem, że pięść Kakashi’ego przeleciała koło mojej głowy. Po chwili usłyszałem, że jego dłoń jednak w coś uderzyła. Okazało się, że jōnin celował w przeciwnika, którego wcześniej wymęczyłem walcząc. Widocznie złodziej odzyskał siły i chciał mnie dźgnąć kunaiem w plecy.

- Dziękuję Kakashi.

- Nie ma za co. Nie spuszczaj gardy.

- Hai – odpowiedziałem.

Ruszyliśmy dalej. Szliśmy cały dzień, co jakiś czas robiąc bardzo krótkie przerwy. Gdy słońce zaczęło zachodzić Kakashi zaproponował, aby rozbić namioty. Wszyscy się zgodziliśmy. Pomogliśmy z białowłosym rozbić namiot panu Mitsuo i reszcie kupców, a następnie zajęliśmy się swoim.

- Gotowe! – krzyknął biało-włosy, rozciągając się.

- Mhm, pójdę po chrust na ognisko.

- Nie musisz tego robić. Shogo już poszedł – powiedział głos dochodzący zza moich pleców. Był, to pan Mitsuo.

- Naprawdę? Hmm… To trochę odpocznę. – powiedziałem i położyłem się na trawie, a Kakashi wszedł do namiotu. Po kilku minutach, także do niego wszedłem, gdy poczułem, że ziemia jest strasznie zimna. Rozsuwając nasz wspólny namiot zauważyłem, że Kakashi nie ma na sobie koszulki, a na kolanach trzyma otworzoną książkę Icha Icha. Nie wiem dlaczego, ale cicho jęknąłem pod nosem i zrobiłem się czerwony jak burak.

- Coś się stało? – zapytał siwo- włosy jōnin.

- N-nic… – „kurde, dlaczego tak się jąkam?”

- Na pewno? Jesteś cały czerwony.

- Mówię, że nic!

- …

- P-przepraszam… Nic się nie stało. – opanowałem się trochę i odpowiedziałem.

- Ty też się powinieneś przebrać.

- Z-za chwilę…

- Wstydzisz się mnie czy jak?

- Nie. Dlaczego miałbym? – Kakashi miał racje. Dziwnie się czułem widząc go bez koszulki, więc przebierając się przy nim… „ Jezuu… O czym ja mówię… Jestem facetem. Nie powinienem się go wstydzić…”. Gdy białowłosy wyszedł ściągnąłem koszulkę i zacząłem się przebierać.

- Iruka, ramen! – zawołał mnie po chwili Kakashi.

- Już, już! Chwilę! – założyłem szybko spodnie i wyszedłem zjeść kolację.

- Noo… Wreszcie – powiedział Kakashi, jedząc swoje ramen.

- Przebierałem się… - mruknąłem i zacząłem jeść swoją porcję.

************************************************************

Obudziłem się jeszcze przed wschodem słońca, co było dziwne, bo zazwyczaj nie wstaję tak wcześnie. Podniosłem głowę i zobaczyłem Irukę, który oczywiście jeszcze spał. Stwierdziłem, że skoro wszyscy śpią i jest tak wcześnie, to poczytam trochę moją ulubioną książkę - Icha Icha Paradise.

- Hmm? Dlaczego tak wcześnie wstałeś? – zapytał jednocześnie ziewając Iruka.

- Nie wiem… Jakoś tak… A ty? Obudziłem cię?

- Nie, nie… Po prostu wstałem, bo jestem głodny .

- Tak jak teraz o tym wspominasz, to też chętnie bym coś zjadł…

- Może być ramen? – zapytał Iruka wstając i wyjmując z plecaka dwie zupki ekspresowe.

- Jasne… - zgodziłem się, choć tak naprawdę miałem już trochę dość jedzenia w kółko tego samego.

Odłożyłem książkę i wyszedłem razem z szatynem z namiotu. Rozpaliliśmy ognisko i ugotowaliśmy wodę. Zalaliśmy w miskach nasze ramen. Gdy już zjedliśmy wstali inni nasi towarzysze i także zjedli śniadanie.

- Skoro już wszyscy skończyli jeść, to wyruszamy! – powiedziałem.

________________________________________________________________________
No i proszę o konstruktywną krytykę :)